หลักสุจริตต่อกันอย่างยิ่ง

หลักสุจริตต่อกันอย่างยิ่ง (Utmost Good Faith) กำหนดให้คู่สัญญาประกันภัยต้องเปิดเผยข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญต่อกัน ในระดับที่สูงกว่าสัญญาทั่วไป

เหตุผลอยู่ที่ความไม่เท่าเทียมของข้อมูล ผู้เอาประกันภัยรู้เรื่องภัยของตนเองดีที่สุด บริษัทผู้รับประกันภัยประเมินความเสี่ยงจากสิ่งที่ผู้เอาประกันภัยแจ้งเป็นหลัก หากข้อมูลนั้นไม่ครบถ้วน การประเมินความเสี่ยงและเบี้ยประกันภัยย่อมผิดพลาดตั้งแต่ต้น

จุดที่มักเข้าใจผิด คือคิดว่าหลักนี้เป็นหน้าที่ของผู้เอาประกันภัยฝ่ายเดียว ความจริงแล้วผูกพันทั้งสองฝ่าย ผู้รับประกันภัยเองก็ต้องไม่ปกปิดเงื่อนไข ข้อยกเว้น หรือข้อจำกัดความคุ้มครองที่มีผลต่อการตัดสินใจของผู้เอาประกันภัย

ข้อเท็จจริงที่ถือว่าเป็นสาระสำคัญ คือข้อเท็จจริงที่หากผู้รับประกันภัยทราบแล้วจะทำให้ตัดสินใจต่างออกไป เช่น รับประกันด้วยเบี้ยที่สูงขึ้น กำหนดเงื่อนไขเพิ่มเติม หรือไม่รับประกันเลย ตัวอย่างที่พบบ่อยคือประวัติความเสียหายเดิม ลักษณะการใช้ทรัพย์สิน และการเก็บวัตถุอันตราย

ในบทบาทของนายหน้า หลักนี้เชื่อมโดยตรงกับจรรยาบรรณข้อ 4 ที่กำหนดให้เปิดเผยข้อความจริงในส่วนที่เป็นสาระสำคัญ การที่ลูกค้าขอให้ไม่ต้องระบุบางเรื่องในใบคำขอ ไม่ทำให้หน้าที่นี้หมดไป